Het Camino-virus: er bestaat geen vaccinatie voor
Als je nog nooit (een deel van) de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela hebt gelopen ben je wellicht nog niet op de hoogte van het besmettingsgevaar dat je loopt. Wees dus alvast gewaarschuwd. Maar het Camino-virus, dat is er eentje die je graag wilt oplopen, geloof me. En er is gelukkig geen vaccinatie voor.
Caminitis Viralis Compulsiva: Waarom de Camino Je Niet Loslaat
Dit beestje is lastig te omschrijven. Je probeert vol enthousiasme uit te leggen wat de Camino met je doet, maar dan krijg je die blik—een mengeling van verwondering en lichte bezorgdheid. “Is die nog wel helemaal honderd procent?” denken ze. Maar jij weet beter. Ze snappen het gewoon niet.
De Camino de Santiago is niet zomaar een wandeltocht. Het is een reis die zich in je vastbijt en niet meer loslaat. Je begint met een doel: aankomen in Santiago. Maar al snel ontdek je dat de Camino meer is dan kilometers maken. Het Camino-virus kruipt onder je huid, nestelt zich in je gedachten en laat je nooit meer gaan.
De verspreiding van het Camino-virus
Je merkt het meteen: je begint erover te vertellen, en voor je het weet ben je het virus zelf aan het verspreiden. Enthousiast leg je uit hoe de eenvoud van het lopen, eten en slapen een bevrijdend ritme creëert. Geen afleidingen, geen verplichtingen—alleen jij en de eindeloze weg die zich onder je voeten uitstrekt. En daarin schuilt iets magisch. Iets verslavends.
Dan zijn er de ontmoetingen. De gesprekken met vreemden die binnen een paar uur vrienden worden. De spontane lachbuien, het delen van pijnlijke voeten en diepe inzichten. De Camino verbindt, en als je eenmaal in Santiago aankomt, voelt het niet als een eindpunt, maar als het begin van een levenslange obsessie.
Waarom keren pelgrims altijd terug?
Het is de heimwee. Die onverklaarbare hunkering naar het Camino-gevoel. Je hebt geprobeerd het elders te vinden—Nederlandse bossen lijken immers een beetje op die in Galicië. Maar het werkt niet. Het wandelvirus? Leuk, maar geen match voor het Camino-virus. Er is iets essentieels dat het pelgrimsleven onderscheidt van het dagelijks bestaan.
Wat is dat dan precies?
Voor mij draait het om woorden zoals:
💛 Broederschap
💛 Saamhorigheid
💛 Vrijheid & onbezorgdheid
💛 Openheid & eerlijkheid
💛 Gelijkwaardigheid
Allemaal dingen die, laten we eerlijk zijn, steeds schaarser lijken te worden in de maatschappij. Maar op de Camino? Daar zijn ze vanzelfsprekend. Lees ook: Normen en Waarden op de Camino.
Symptomen die je kan verwachten als je weer thuis bent:
- lusteloosheid
- geen nut zien in alledaagse dingen die op de Camino niet tot je routine behoorden
- voor je kledingkast staan en niet kunnen beslissen wat je gaat aandoen die dag
- je afvragen waarom het zo stil is in je slaapkamer
- alle spullen om je heen nutteloos vinden
- boos worden om niets
- huilen om niets
- dagdromen en uren kwijt zijn aan foto’s terugkijken
- dit zijn maar enkele voorbeelden…
Camino-virus: behandeling
Eenmaal besmet met het Camino-virus is er geen behandeling die tot volledige genezing leidt. Gelukkig is er wel iets wat je kan doen als symptoombestrijding. Plan je volgende Camino!
En als je voorlopig geen vrije tijd hebt om dat te doen dan heb ik hier het welbekende lijstje van taken die ook kunnen helpen om het Camino-virus in toom te houden:
- slaap in je slaapzak en elke avond in een andere ruimte in je eigen huis
- was je kleding op de hand en gebruik dezelfde zeep die je voor het douchen gebruikt
- ga voor je huis zitten en wacht tot er iemand binnen de deur voor je opendoet
- vraag aan een gezinslid om in je ogen te schijnen met een zaklantaarn als je net lekker ligt te slapen
- loop naar de winkel en koop 1 broodje, 1 plakje chorizo, 1 plakje kaas en 1 banaan. Voor het grootste effect bestel je de items door alleen te wijzen en met gebaren
- ga naar een nieuw restaurant en bestel je eten terwijl je de menukaart op z’n kop houdt om het lastig te maken
- draag zoveel mogelijk kleding en vraag je buurman je nat te sproeien met de tuinslang
- vul je waterfles elke keer als je langs een kraan loopt
- plas achter een bosje
- drink een glas wijn en neem er een pijnstiller bij ;-)
- ga naar het postkantoor en stuur jezelf een pakketje met wat kleding en onnodig zware spullen
- kleed jezelf aan in het donker
- ga naar de lokale kroeg en vraag de barman om een stempel voor in je paspoort
- begin een gesprek met een vreemde op straat, zomaar, omdat het kan. Vraag hoe het met zijn of haar voeten is, vertel ze waarom jij daar loopt en vraag wat hun favoriete eten is. Volg ze vervolgens minstens 15 minuten op gepaste afstand.
- Zet je alarm om 5.30 en ga eerst een rondje van 5 km lopen voor je begint aan je ontbijt.
Ben jij al besmet met het Camino-virus? Buen Camino!
