Joyce Saris

Joyce Saris

Het geweldige gevoel van het lopen van de Sint Jacobsweg is onbetaalbaar!

Je bent één met de natuur en als je je gevoel de volle controle geeft, geeft de Camino jou het beste van zichzelf.

Joyce main smile

Ik vind het altijd lastig om in een paar woorden te vertellen wie ik ben en wat ik doe.
Het maakt mij eigenlijk niet zoveel uit wat iemand anders doet in zijn leven (behalve als het illegaal is). Niet dat anderen me niet interesseren, maar ik geloof dat je baan je niet maakt tot wie je bent of waar je in gelooft.
Het gaat om wat je echt doet in relatie tot hoe je anderen behandelt. Dat is wat voor mij echt meetelt.
Dus… wat over mezelf… I probeer mijn best te doen voor iedereen om me heen, inclusief dieren en insecten (hoewel ik eerlijk gezegd niet erg dol ben op spinnen, wespen, teken en muggen…maar verder zijn ze redelijk veilig bij me). Ik help graag anderen en hetzelfde geldt voor Luisa, en zo zijn we uiteindelijk uitgekomen bij het oprichten van Camino Comfort: iets waar we beide een grote passie voor voelen.
Als het beginnen van jouw eigen camino wat makkelijker is geworden dankzij onze inspanningen om te delen wat we zelf hebben geleerd op onze camino’s, dan is ons hoofddoel al voor een groot deel in kannen en kruiken.

Er bestaan een hoop boeken, websites en blogs met informatie over de Sint Jacobsweg. Er zijn altijd vragen die onbeantwoord blijven of zaken die simpelweg niet op maat gemaakt zijn voor jouw behoeften.
Ik weet niet waar jij vandaan komt, maar er zijn niet eens zoveel beschikbare informatiebronnen in het Nederlands. Als je naar uitrusting zoekt is het vaak of peperduur of kwalitatief slecht. Als je qua prijs eindelijk een middenmoot hebt gevonden voldoet het weer niet aan al je behoeften en moet je weer inschikken, of kiezen voor te zware materialen. Mijn rugzak was echt veel te zwaar de eerste keer, maar goed, dat kwam wellicht ook wel omdat ik er een spiegelreflexcamera in had zitten…LOL!
Dus ja, wij hebben het ook allemaal onderweg geleerd, en soms op vervelende manieren. Uiteindelijk is er altijd ruimte in je rugzak om nog minder mee te nemen aan gewicht. Jij hoeft gelukkig niet op vervelende manieren er achter te komen als je onze informatie en adviezen ter harte neemt.
Een belangrijk iets wat we geleerd hebben is dat het inderdaad beter is om te voorkomen dan om te genezen. Wees slim en ga niet te ver, er is niemand in Santiago die zal zeggen dat je harder had moeten lopen of een grotere afstand had moeten afleggen. Jij loopt voor JEZELF. Knoop dat in je oren! Wij hebben mensen op weg gezien die zo snel liepen dat het net leek of zij in spitsuur naar hun werk onderweg waren. Als ze op hadden gekeken hadden ze een groot vraagteken boven ons hoofd gezien: “waarom?”. Ze hadden het te druk om dat te zien overigens…

Ik wil niet dat dat jouw ervaring wordt. Loop in je eigen tempo en geniet van de natuur om je heen…! Het is niet de bestemming waar het om gaat, de camino-ervaring gaat om de reis zelf.

Terug naar mij; Ik hou van Spanje en haar volk. Luisa is ook Spaans en ze komt zelfs uit Galicia! Wij willen graag iedereen laten zien, voelen, en proeven van al het goeds dat te krijgen is in Spanje. Dus voor ons, gaat het niet alleen om de Camino zelf, maar juist om jou.
Het zou echt jammer zijn als je tijdens deze reis niet geniet van de Spaanse keuken. Het hoeft helemaal niet op z’n chique: een stuk brood met een goed stuk Spaanse ham, een scheutje olijfolie en wat geraspte tomaat is al een feest!
Ik ben ook een grote liefhebber van de Galicische empanadas; na een lange wandeling is er weinig anders dat net zo heerlijk is als een tonijn empanada! Ik ben dol op pimientos de Padron, hoewel ik altijd weer de pech heb de pittige er uit te pikken… Ach, ik kan uren praten over Spaans eten en dat is echt niet overdreven.

Ik hoop dat we je ergens mee kunnen helpen. Misschien kun je het ons laten weten als dat het geval is zodra je terug bent van je Camino? Dat zouden we leuk vinden!
Het laatste wat ik nog kwijt wil aan je voor je gaat: ik wens je een “Buen Camino”

Hartelijke groeten,

Joyce Saris

Dit artikel is ook beschikbaar in het: Engels