Geplaatst op 1 Reactie

Mijn naam is Wol… Merino Wol

Al enkele jaren roep ik het: “ik moet toch eens een blog schrijven over Merino wol om de voordelen eens goed uit te leggen”.
Ik ben alleen niet zo’n schrijfster. Nu Nederland bedekt was met een mooi wit laagje leek het me er toch wel tijd voor. Nu is Luisa 2 dagen te laat met het publiceren van dit bericht dus ‘mooi wit’ heeft plaatsgemaakt voor ‘vieze drek’. Voor volgend weekend kunnen we zelfs even aan de lente ruiken als ik het weerbericht mag geloven! Maar geen nood, je staat niet op het punt iets nutteloos te lezen: al is het maar om te ontdekken dat je Merino wol echt het hele jaar door kan dragen, ook midden in de zomer!

Echte Merino

Op de sociale media kom je met dit winterse weer veel vragen tegen, van Merino sokken tot Merino kleding. Dus ben ik toch maar in de pen geklommen om jullie te helpen met goede basis informatie. Want, afhankelijk waar je je Merino vandaan haalt, zou het kunnen dat je achteraf denkt ‘nou die Merino wol hype, ik begrijp niet waarom ze er zo over roepen’. Waarschijnlijk heb je dan helemaal geen Merino wol geprobeerd en dacht je dat alleen maar. Ik praat daarom vaak over echte Merino Wol. Hieruit kun je dus al opmaken dat er verschillen zijn, ongeacht wat op het label staat. Het prijskaartje te laag? Zeer onwaarschijnlijk dat dat de juiste Merino is. Het prijskaartje erg hoog? Zelfs dan weet je het niet zeker helaas.

Het is inmiddels al jaren een hype in outdoor land. Ik snap dat velen dat vaak niet beseffen en ook dat ze wellicht door de wolletjes het schaapje niet meer zien ;-).

Wat maakt Merino wol eigenlijk zo anders of beter dan andere wolsoorten?

De vezel van Merino wol is veel gladder. Als je het door een microscoop bekijkt zie je dat de schubjes bij Merino vlak liggen en bij andere wol staan ze meer naar buiten. Dat is met name wat de jeuk veroorzaakt bij ‘gewone wol’.

Het komt zelden voor dat mensen allergisch reageren op Merino. Gebeurd dit wel dan kan het ook heel goed aan de andere grondstoffen liggen die er meestal inzitten, helaas krijgt merino vaak de schuld. Mocht het echt zo zijn dat je allergisch bent, kun je nog uitwijken naar Alpaca kleding. Alpaca heeft grotendeels dezelfde voordelen als Merino en is ietsje lichter bij dezelfde isolerende eigenschappen. Ietsje zwaarder in de portemonnee ook overigens (als je de echte hebt…).

De voordelen van echte Merino wol

  • gladde vezel waar bijna niemand allergisch op reageert
  • het isoleert en ademt ontzettend goed en is relatief licht
  • het blijft isoleren, zelfs als het nat is, wat geen enkel ander materiaal doet!
  • is niet statisch (hierin merk je makkelijk het verschil met nep schaapjes en combi’s met synthetische materialen)
  • is antibacterieel en kapselt geurtjes als het ware in, je kunt het dagen dragen zonder te stinken (wel goed laten luchten)
  • droogt zeer snel (wel afhankelijk van de dikte)
  • is brandvertragend
  • je draagt het in de winter maar óók in de zomer
  • gaat met de juiste verzorging ontzettend lang mee (jaren en dat voor wol!)

 

Comfort is zo subjectief

Comfort is subjectief. Dus hoe kan ik je overtuigen? Sommige van deze voordelen zijn best lastig onder woorden te brengen. Samen zorgen ze bij mij er voor dat ik nauwelijks nog andere materialen draag.
Persoonlijke voorkeur doet veel. Ik had al nooit last van stinkende kleding, maar statische elektriciteit was elke winter weer een nachtmerrie. Elke aanraking van een voorwerp was het weer raak: de plant als ik er te dicht langs liep, de waterstraal van de kraan maakte werkelijk een bochtje om m’n handen heen. Van alles geprobeerd wat je maar kan bedenken zonder soelaas. Nu, sinds ik echte Merino draag, heb ik hier nog maar zelden last van. Het lijkt zo onbenullig als je hier zelden last van hebt, maar ik ben er heel erg blij mee. Aan de andere kant is Luisa weer juist uit de brand met de antibacteriële functie, want die zweet heel wat af tijdens de rugzaksessies met pelgrims.

Het comfort en isolerend vermogen: daar verbaas ik me nog steeds over en dan met name in de zomer,  ja, juist dan!
In principe draag ik in de winter en zomer hetzelfde. In de herfst/winter komt er een hemdje bij en bij echt extreem weer een base layer legging onder de broek die ik draag. Dus shirt en vest in de zomer en in de winter hemd, shirt en vest.

Als wij bij een hittegolf ‘s avonds nog even met ons hondje gaan ballen omdat het eerder op de dag niet kon vanwege de hitte, dan loop ik in een shirt met vest (tegen de muggen) en heb het niets te heet en hier verbaas ik mij het meeste over.
Op de Camino draag ik dit in de ochtenden als het nog fris is en loop daarmee door tot zeker 12.30 uur wanneer het toch echt al heel warm begint te worden. Dit kon ik met mijn oude fleece (plastic!) nooit. Daar zweette ik al rond 10.30 uur uit en dan was het vaak nog veel te fris om hem uit te doen.

Het verschil met synthetische stoffen zoals fleece is enorm. Ik ervaar tegenwoordig zelfs katoen als benauwend op de huid terwijl ik er altijd dol op was. Fleece vind ik ronduit verschrikkelijk inmiddels: dat broeit en heeft geen enkel van de bovengenoemde voordelen.
Het is soms lichter dan Merino wol, dat is het enige voordeel in mijn opinie. Als fleece nat wordt is het erg zwaar overigens, dus daar gaat je voordeel.

Het is dus lastig om over te brengen hoeveel comfort dit materiaal geeft maar ik draag het dus dagelijks en bewaar het niet alleen voor de lange afstandswandelingen/ Camino’s , dat vind ik zonde.

Test: Icebreaker vs Merino koopjes

Wij zijn inmiddels overtuigd van Icebreaker die als winnaar uit de tests kwam. Maar hoe overtuig je mensen die denken ‘ja, jij verkoopt het, nogal wiedes dat je er lovend over spreekt’. Wij nemen niets op in onze collectie als we er niet achter staan. Best wel ouderwets, maar de enige juiste manier wat ons betreft.

Het is prijzig in aanschaf maar als je kijkt naar de levensduur en het comfort is het zeker geen duur product. Wat ik niet kan zeggen van de meeste ‘merino koopjes’. Deze zijn inderdaad in aanschaf maar net wat duurder dan een goed synthetisch shirt maar de bovengenoemde voordelen vind je er niet in terug. Duurkoop in mijn ogen én slecht voor de reputatie van de merken die het wél op de juiste manier doen.

Zonder merken te noemen, wel zo netjes: de eerste die wij getest hebben waren 2 shirts met korte en 1 shirt met lange mouwen. Die laatste had een label ‘echte merino’ en een prijskaartje van ruim 40 euro. Ik gebruik ze alleen nog om in te schilderen en alleen omdat ik het zonde vind ze weg te gooien.
We hebben ze naast Icebreaker Merino wol ook op de Camino getest. Als de zon erop scheen begonnen ze te pikken, ze waren zeer statisch zelfs in de zomer en ik stonk na 1x dragen!! (wat echt bizar is want dat heb ik met geen enkel shirt). Algeheel draagcomfort was niet te vergelijken met de Icebreaker merino wol die echt zacht en lief is voor mijn huid. Resultaat na verloop van tijd: shirts van 40 euro binnen 1 seizoen vol gaatjes, verdraaide naden, en niet tevreden mee.

Ze plakken er toch niet zomaar ‘merino wol’ op? Klopt, althans dat mag ik hopen. Maar een Merino schaap heeft veel soorten wol op z’n lichaam. Vergelijk het maar met je eigen lichaamsbeharing ;-). Kort door de bocht: een merk als Icebreaker selecteert de wol die zij willen en verkoopt de rest aan andere fabrikanten die in de lagere prijsklassen opereren. Dat, en de gepatenteerde productiewijze verklaart de kwaliteit én de duurzaamheid. Om de kosten laag te houden verwerken veel fabrikanten meerdere soorten wol in kleding en vaak een combinatie met veel synthetische stoffen.

De neppers zijn misschien nog aardig voor de winter als je tegen het geprik kan. Maar zeker niet als het warmer wordt want ze werken niet verkoelend zoals Icebreaker wel doet. Ik zou het jammer vinden als één van jullie hetzelfde ervaart daarom adviseer ik beter even door te sparen en 1 goed shirt aan te schaffen zodat je de voordelen van echte Merino wol mag ervaren.

Nadelen?

Eerlijk is eerlijk ik moet ook de nadelen omschrijven. Ik kan er maar 3 verzinnen (4 als je de hogere prijs meetelt).

* Je moet er voor zorgen dat er geen mot in komt want die vinden wol lekker.

* Voor mensen die wasverzachter lekker vinden: die moet je niet gebruiken want het vreet de wol op en verstopt de hele structuur.

* Agressieve schoonmaak middelen zoals vanish wil je er ook niet op gebruiken, dan is je shirt echt weg!

Wassen

Nog even over het wassen. Als je veel geld uitgeeft voor je merino wol dan ben je er extra zuinig op zou je zeggen.
Ik ga er wat minder subtiel mee om. Dat is vooral omdat wij het testen voor een camino en dan moet het wel tegen een stootje kunnen. Het schuren van je rugzak, allerlei wasmachines in met andermans kleding samen, zitten op muurtjes, weer, wind, luchtjes, keertje heet wassen vanwege bedwantsjes…, etc).

Het moest dus wel wat kunnen hebben. Icebreaker doet dat. Ik was het in de wasmachine op 40 graden met een normaal programma inclusief centrifugeren. We gebruiken Atsko wasmiddel speciaal voor outdoor kleding en zodra het kan hangt het buiten te drogen. In de winter gaat het gewoon in de droger op lage temperatuur. Kan uiteraard ook met een speciaal wol wasmiddel maar ik zou geen poeder nemen want dit blijft nog wel eens achter in kleding.

Wanneer je je kleding op de Camino wast adviseer ik om dit beter niet op de hand te doen. Er blijft bijna zeker zeep in je kleding achter maar door het wrijven zal het ook meer slijten dan in de wasmachine.
Probeer te letten op de temperatuur. Laag is voor de meeste wol beter want niet elke merk wordt krimp-vrij gemaakt. Gebruik geen wasverzachter. Bij de wasserettes kun je hier helaas vaak niet voor kiezen maar bij een herberg is het meestal geen probleem (die wassen standaard zonder wasverzachter en wassen en drogen op lage temperatuur – om kosten te besparen ;-). Ik vraag het toch altijd even na. Op een uitzondering na (b.v. een keer heet wassen vanwege bedwantsen) probeer ik natuurlijk wel er zuinig op te zijn.

Waarom heeft Icebreaker mijn hart veroverd? 

Nog even op een rijtje, want een hoop tekst is toch altijd lastig, maar zoals gezegd, ik ben niet zo’n schrijfster…
Waarom Icebreaker Merino wol?

  • Omdat Icebreaker wol voor gekrompen wordt voor er een kledingstuk van gemaakt wordt. Hierdoor krimpt het niet of nauwelijks meer als je het wast. Dit zorgt o.a. voor een lange levensduur en dat het mooi blijft door de jaren heen met mooie rechte naden en goed werkende ritsen.
  • Omdat Icebreaker een super fijne structuur heeft door de unieke weefmethode. Ik heb een Smartwool baselayer welke een stuk grover is dat vind ik heel vervelend en deze draag ik daardoor bijna niet, en dat is toch ook een prima Merino merk (kies bij hun vooral de sokken, daar kan Icebreaker weer niet aan tippen ;-)).
  • Omdat het niet statisch is.
  • Dan nog iets wat niet direct met de stof zelf te maken heeft maar indirect zeer zeker wel en ook erg belangrijk voor mijzelf is, is het dieren welzijn. Icebreaker vindt het belangrijk dat de boeren hun schapen goed verzorgen, stress voorkomen (o.a. geen muilkorven bij het scheren) en dit gebeurd slechts 1x per jaar per schaap. Zowel de boeren als Icebreaker beseffen dat goed verzorgde schapen betere wol geven. Simpel, maar wel belangrijk om te weten want je mag niet alle Merino over 1 kam scheren :-).
    Hun motto is dat schapen schapen moeten kunnen zijn, ze leven met name op de Nieuw Zeelandse Alpen waar ze happy zijn.
    Dat een dier een volwaardig en vrij leven heeft vind ik belangrijk. Hier kun je meer lezen over hun manier van werken.

Ik hoop dat jullie vanaf nu net zo van de echte Merino wolletjes kunnen genieten als ik ;-).
Klik op ‘echte Merino wolletjes’ om onze hele collectie Icebreaker te bekijken :-).

Buen Camino!
Joyce

Geplaatst op Geef een reactie

Reisadvies & Coronaregels op de Camino

Een continue strijd tussen feiten en fabels lijkt het te worden. Ik bericht er ongeveer 1 x in de maand over en bij erg belangrijke veranderingen post ik tussendoor op Facebook. Maar er zijn ook mensen die geen Facebook hebben (gelukkig…). Voor die mensen, en voor de mensen die niet meer weten wat nou waar is of niet als ze alle berichten zien in het nieuws en op sociale media, heb ik een overzicht gemaakt. Op deze plekken kijk ik om zogenaamde feiten te verifiëren. Lees mee en, als het je wat lijkt, sla de links op en trek je eigen pad.

Lees verder
Geplaatst op 6 Reacties

Las Dos Marías – Het meest gefotografeerde beeld van Santiago de Compostela

Las Dos Marías – As Dúas Marías – Las Dos en Punto

Deze opvallende dames heeft denk ik bijna iedere pelgrim die in Santiago is geweest wel gezien én op de foto gezet. Het verhaal achter deze dames is wat minder bekend en ook zeker grauwer dan hun klederdracht doet vermoeden. Onlangs beloofde ik op een Facebook pagina daar eens een blog over te schrijven. Hier is t’ie dan. Ik hoop dat ik Las Dos Marías eer aan heb gedaan.

Wat zou de gemiddelde bezoeker die een selfie maakt met deze dames denken? Gezellig beeld van twee vrouwen die de mensen verwelkomen in het groene Alameda park? Twee vrolijke vrouwen die belangrijk moeten zijn geweest voor de stad om zo’n eigen beeld te krijgen? Veel geruchten hebben het totaal mis of doen hun leven geen eer aan.
Ik neem je mee naar de tijd waarin zij geboren zijn, want de levens achter dit beeld moeten gezien worden tegen de achtergrond van donkere tijden in Spanje.

Verder lezen Las Dos Marías – Het meest gefotografeerde beeld van Santiago de Compostela
Geplaatst op Geef een reactie

Je Compostela ophalen op het pelgrimskantoor in Santiago

Compostela ophalen: vroeguhr

Wat een Compostela precies is kun je hier lezen: Credencial, Compostela en Afstandscertificaat.

‘Vroeger’ stonden we met z’n allen uren in de rij voor een klein kantoortje met zo’n 3 medewerkers. Met een leuk klein binnentuintje was het heerlijk om te genieten van de blijdschap van andere pelgrims en die te delen. Compostela ophalen was leuk! Wel konden we klagen over de uren dat we daar soms moesten staan. Maar wat konden we ook juichen als we bekenden zagen die je al weken uit het oog verloren had! De tuin was niet overdekt dus als het weer niet meewerkte was dat reden des te meer om te klagen over de lange wachttijden. Je Compostela ophalen op het pelgrimskantoor in Santiago was in drukke tijden de laatste beproeving van je Camino. En klagen kunnen we met z’n allen, daar zijn we goed in. Ondanks dat de weg ons, als het goed is, net geleerd heeft om geduld te hebben, te verlangzamen, anderen voorrang te geven als ze dat meer nodig hebben dan wij (en ook als ze het niet meer nodig hebben dan wij – want dan weegt het pas echt zwaar mee in de kosmos, toch?). Al snel ontstonden er strategieën om de wachttijden te omzeilen…

Zo deed je dat

Zo ging het gerucht de ronde dat je heel vroeg bij het kantoor moest zijn, voor openingstijd. Dat werkte meestal ook wel, maar op de hele drukke dagen dachten er meer mensen zo over en stond je alsnog uren in de rij. Een tweede truc was om te gaan als ‘de rest’ naar de mis was. Op drukke dagen, als de rij voor de mis zich een weg kronkelde over de hele plaza, was het duidelijk dat je in de rij aansloot die grotendeels pas aan de beurt zou komen voor de eerstvolgende mis i.p.v. de huidige. Drie keer raden wat dan een populair besluit was van menig pelgrim. Juist, even de Compostela halen en straks maar weer proberen om de mis in te komen. Dus bleven we maar in de rij staan en mopperen, want dat kunnen we als de beste :-). Dat gemopper komt niet eens in de rij zelf tot uiting. Het is met name in sociale media dat je lekker blootgesteld wordt aan een machtig hersenspoelsysteem. Laat de commentatoren maar los, die mopperen de boel wel even bij elkaar, inclusief het verspreiden van ondoordachte conclusies waar beginnende pelgrims heerlijk van kunnen leren: het is ELKE dag belachelijk druk; de Camino (ALLE routes uiteraard) is niet meer wat het geweest is; dit komt door ALLE turigrinos; voor mij hoeft het zo allemaal niet meer. Mooi zo, lekker weg blijven dan :-) – wordt het meteen minder druk in de rij voor de mensen die echt de Compostela ophalen omdat ze dat gewoon fijn vinden en de eventuele wachttijd er voor over hebben.

Verhuizing

Na de verhuizing van het Pelgrimskantoor van de oude locatie naar de nieuwe locatie aan de Rúa das Carretas was al een hele verbetering merkbaar. Dat heeft heel wat voeten in de aarde gehad. Een hele campagne van de kathedraal om het aantal vrijwilligers op te schroeven, nieuwe installaties, gerenoveerd gebouw, veel faciliteiten; ze hadden het voor elkaar. Compostela ophalen moest niet voelen als een straf voor pelgrims. De rij pelgrims kon nu grotendeels overdekt kronkelen in de gangen en de binnentuinen van het complex. Zonder pelgrimspaspoort mocht je ook niet binnen, daar was het veel te druk voor. Het aantal pelgrims groeide gestaag, hoewel, wel iets meer als gestaag. Wellicht was het een dubbele groei: én meer pelgrims onderweg maar ook én meer pelgrims die besloten hun Compostela wél op te halen dit keer vanwege de nieuwe voorzieningen en de minder lange wachtrijen. Resultaat: op drukke dagen konden we weer mopperen en grepen we weer naar de bekende strategieën; tijdens de mis, voor openingstijd, tegen sluitingstijd, of gewoon maar dit keer geen Compostela ophalen (maar wel even die indrukwekkende rij op Facebook gooien uiteraard).

In 2010 kondigde de Kathedraal al aan in de nieuwe locatie te willen gaan beginnen met een geavanceerd ticketsysteem. Op zich een logische gedachte, want je kunt maar een maximaal aantal pelgrims helpen op 1 werkdag, die daar in het hoogseizoen loopt van 8 uur tot 20.00 uur! En het laatste wat ze wilden is de vervelende boodschap geven aan de laatste 50 wachtenden dat ze het niet gingen redden op die dag. Morgen terug komen en weer in de rij gaan staan. Vervelend, oké, maar wel logisch toch? Dit moest beter kunnen. Het beoogde systeem heeft even op zich laten wachten…we spoelen door naar september 2019. Want zo’n systeem implementeren doe je uiteraard in de drukste periode – kun je meteen goed testen wat het aan kan :-).

Innovatie

Het heeft even geduurd, ik verwachtte het eigenlijk niet meer. Zonder vooraankondiging (of ik moet het helemaal gemist hebben, dat kan) waren daar ineens de eerste meldingen van mensen via sociale media: in de rij gaan staan, nummertje trekken, QR code scannen met de camera op je telefoon, en je opent een link naar een mobiele en virtuele rij die je hier zelfs live kan volgen:

https://catedral.df-server.info/?num=600&fecha=2019-09-25&lang=5.

Vul je nummer in de url link en pas de datum aan en je kan real-time zien hoe ze er voor staan :-). Je kan overigens niet zien hoeveel nummers er uitgegeven zijn en ook niet hoe lang het precies gaat duren. Zodra de agenda ‘vol’ is geven ze geen nummers meer uit. Die tijd is niet voorspelbaar. Er zijn al berichten geweest van 15.00 uur al ‘op’, tot berichten van pelgrims die roepen dat de nummers al om 13.00 uur vergeven zijn. Het hangt vast van meerdere factoren af neem ik aan: hoe snel gaat het aan de balies? Hoeveel ervaren vrijwilligers zitten er? Hoeveel aardige vrijwilligers zitten die de tijd nemen om naar jouw verhaal te luisteren? Hoeveel strenge vrijwilligers zitten er die het aantal stempels zorgvuldig controleren en met je de discussie aangaan of je wel of niet tussendoor een stukje overgeslagen hebt? Kost allemaal ten slotte tijd, dus niet in te schatten. Ze zullen wel een bepaald aantal als maximum hebben; 1500 stuks is een voorzichtige gok. En ik denk dat ze misschien wel af en toe de nummerpaal weer ‘open’ zetten als het vlotter  is gegaan dan verwacht. Maar dat zijn allemaal gokjes, dus laten we bij de feiten blijven. Zo ziet het scherm er uit waar je het verloop kan volgen:

De Waiting area is tegenwoordig groot. Zo groot, dat het waarschijnlijk de economie van Santiago een boost geeft. Je kunt namelijk, als je weet dat je behoorlijk wat uren moet gaan wachten gewoon lekker gaan shoppen, op een terrasje gaan zitten, of… in de rij gaan staan voor de mis :-). Gaat het geen uren duren, of ben je klaar met shoppen dan kun je in de waiting area plaats nemen (zitten) en het schouwspel volgen op de grote schermen.

Als er nog maar 26 nummers te gaan zijn voor jouw Moment of Glory, dan verandert ‘Waiting Area’ in ‘Hallway’ en dan sta je pas echt in het rijtje die binnen enkele minuten tot een half uurtje aan de beurt is. Ik zie het al helemaal voor me zoals de beveiliging in de gaten houdt dat er niet meer dan 26 mensen in die rij staan ;-).

 

 

 

 

Op enkele positieve berichten na van pelgrims die van shoppen en terrasjes houden krijgen we in sociale media weer de wind van voren van alle andere… uiteraard, we hadden niets anders verwacht :-).

Want, wat gebeurd er als je op sociale  media laat weten dat ‘de nummers op zijn om 13.00 uur’? Juist: een hele lange rij wachtenden om een nummertje te trekken, heel vroeg in de ochtend. Zit je in een albergue in dezelfde straat en wilde je lekker uitslapen voor de verandering? Vergeet het maar want de hele rij pelgrims bestaat merendeels uit mensen die op de Camino niet geleerd hebben om rekening te houden met een ander: om 6 uur gaan we natuurlijk niet stilletjes in de rij staan ;-).

Nummertjes trekken gaat echter redelijk snel, dus deze wachtrij ziet er vooral indrukwekkend uit als je precies om 8 uur een foto neemt en roept op sociale media ‘dat het niet meer normaal is zo druk’. Het liefst roep je daarbij dat het om het ophalen van de Compostela is en niet voor het slechts trekken van een nummertje. Ze openen om 8 uur (10 uur in laagseizoen vanaf 1 november), dus logisch dat er een paar honderd pelgrims staan – ze kunnen niet binnen.

Is het altijd zo? NEE, het is soms zo, als je pech hebt, of als het toevallig een feestweekend is zoals met Pasen, of de Dag van de Arbeid, of wat dan ook een reden kan zijn voor een piek pelgrims. En uiteraard zijn er meer van dat soort pieken in augustus en september, maar dan nog is dat niet elke dag zo.

Stel je wilt niet lang in de rij, maar je wilt wel de Compostela. Wat is dan tegenwoordig een goede tip?

De waarschuwing op de website van het Pelgrimskantoor zegt (vooralsnog alleen in het Spaans genoeg): Para recoger la Compostela es necesario retirar un ticket con un código QR que permite comprobar el estado de la fila en tiempo real. (Aviso: en momentos de gran afluencia, no se podrá garantizar la recogida de la Compostela en la misma jornada).

Oftewel; Om de Compostela op te halen moet je een ticket trekken met een QR code die je live laat zien wat de status is. Tussen haakjes staat de clue: ‘in momenten van grote drukte kunnen wij niet garanderen dat je de Compostela dezelfde dag nog kan krijgen’. Het feit dat ze op gegeven moment stoppen met nummers uitgeven doet me vermoeden dat je wel je compostela krijgt als je eenmaal een nummer bemachtigd hebt die dag.

Niets nieuws onder de zon mensen; ‘vroeger’ was het ook zo alleen wist je pas op het laatste moment dat je niet meer aan de beurt kwam. Nu wel. Een verbetering dus ;-).

De Gouden Tip lijkt dus te zijn: geduld hebben in de ochtend rij als hij langer is dan verwacht, een dagje extra in Santiago incalculeren voor het geval dat je naast de nummerpaal plast, lekker shoppen en terrasjes pikken, pelgrimsmuseum bezoeken, uren staren op het Obradoiro plein, een mis volgen… en relaxed je welverdiende Compostela ophalen. M.a.w.: Go with the Flow zoals je op de Camino geleerd hebt.

Buen Camino!

p.s1: als je daar vroeg in de rij staat verlaag je stem dan tot fluisteren… er wonen mensen, er slapen pelgrims… en je mag daar best anderen op aanspreken… spread the right words!
p.s2: als je van wachtrijen houdt moet je die van het ‘omhelzen van Santiago’ proberen! Echt de moeite waard! Hij heeft je tenslotte veilig in Santiago laten aankomen ;-).