Posted on Geef een reactie

Overnachten op de Camino – Deel 1

Overnachten op de Camino – Deel 1

Als je eenmaal op Camino geweest bent sta je er niet meer bij stil dat hier nog best vragen over zijn bij pelgrims die voor de eerste keer gaan. Het is ook allemaal best spannend zo’n eerste keer. Het goede nieuws, is dat het overnachten op de Camino zich vanzelf wijst. Op onze Camino Info Café avonden passeert het onderwerp altijd minimaal 1 x de revue. Het is duidelijk dat mensen overzicht willen. We hebben al heel wat info staan op de pagina ‘Slaapuitrusting’, maar hier kan ik dezelfde info in een overzicht kwijt én ik kan er iets meer over vertellen. Komt’ie :-)!

Albergues in het algemeen

‘Albergues de peregrinos’ zijn de pelgrimsherbergen die je zal tegenkomen onderweg naar Santiago de Compostela als je eenmaal in Spanje bent. Je slaapt daar in slaapzalen waarin meerdere stapelbedden opgesteld zijn. De prijs varieert gemiddeld van 3 tot 15 Euro per bed/per nacht. Op de Camino Francés  en Portugues zijn er honderden. In de grotere etappeplaatsen zijn er tientallen maar ook tussen de standaard stops in kom je er genoeg tegen.

Wat zijn dan die standaard stops? Dat varieert, maar over het algemeen zijn het bijna altijd dezelfde locaties die je in reisgidsen en op websites tegenkomt. Eenmaal onderweg zal je merken dat tussen die plaatsen in het ook wemelt van de overnachtingsmogelijkheden.

De meeste werken volgens ‘wie het eerst komt, het eerst maalt’ systeem en zeker bij de gemeentelijke albergues (albergues municipales) is het niet mogelijk om te reserveren. De ‘baas’ in zo’n albergue wordt de hospitalero/a genoemd en dit zijn vaak erg aardige mensen die alles over hebben voor pelgrims. Er zijn uiteraard altijd uitzonderingen…

Pelgrims die te voet zijn hebben soms voorrang op bicigrinos (pelgrims op de fiets). Deze regel zie je met name bij de gemeentelijke albergues en sommige donativo albergues. Verwacht dit echter niet bij de privé-albergues want die hebben een officiële status waar ze zich ook aan moeten houden: iedereen mag daar overnachten, met en zonder pelgrimspaspoort, met of zonder bagagevervoer, te fiets, te voet, te paard of met het vliegtuig. Ze mogen niemand weigeren op grond van dat soort redenen.

Gemeentelijke albergues lopen meestal snel vol (goedkoop) en zijn meestal wat groter (soms zelfs erg groot). Aangezien wij altijd met z’n tweeën lopen hebben we een simpel rekensommetje gedaan en besloten om met name voor privé-albergues te gaan ‘op onze speciale plekjes’ en om de paar dagen of zo te overnachten in tweepersoonskamers (soms in albergues, soms in een hostal of pension). Dat is namelijk gemiddeld 10 Euro meer, maar je hebt dan ook een kamer voor jezelf, meestal inclusief een badkamer voor eigen gebruik en en een goede nachtrust. Vooral dat laatste is die extra 10 Euro zeer waard om de zoveel dagen. Sommige pelgrims vinden dan dat je inlevert op interactie met andere pelgrims, maar daar zijn we het niet helemaal mee eens, er van uitgaande dat je niet op je kamertje blijft zitten natuurlijk. Privé albergues hebben vaak precies dezelfde voorzieningen (gemeenschappelijk eten, mooie tuin/terras) en daar kun je urenlang genieten van de verhalen van andere pelgrims. Gemeentelijke albergues hebben vaak geen gemeenschappelijke maaltijden maar daar kun je vaak wel weer met een groep samen boodschappen doen, koken en eten (hele waardevolle momenten!).

Ter afsluiting enkele tips die met de dagplanning te maken hebben. De volgende keer ga ik dieper in op de verschillende soorten albergues.

Tips bij het arriveren en vertrekken:

  1. De [email protected] waar wij meteen een warm gevoel bij krijgen hebben iets gemeen: je komt binnen en je mag eerst gewoon relaxed douchen, ontspannen en uitrusten en ‘dat inchecken en registreren komt straks wel’. Heerlijk! Het laatste wat je wilt is een half uur stilstaan en luisteren naar wat er allemaal in het dorp te doen is. Het bloed voel je letterlijk in je voeten zakken als je stopt met lopen :-). MAAR, grotere albergues kunnen hier niet aan beginnen want dan is het voor hun natuurlijk ook niet meer te volgen wie er wel of niet binnen is, nog moet betalen, etc. Je kunt zelf het inchecken bespoedigen door een en ander paraat te hebben: je pelgrimspaspoort, je eigen ID/paspoort, en eventueel gepast geld. Kijk niet raar op als ze een foto maken van je paspoort/ID-kaart. Dat is een online registratiesysteem en ze zijn het verplicht. Een beetje de vervanging van het ouderwetse kopietje van vroeger.
  2. Bedenk of je nog wilt avondeten en wat de mogelijkheden zijn:
    • Supermarktje/zelf koken/voorzieningen daarvoor in de herberg?
    • Uit eten/restaurant/welke zijn er en waar? En… vanaf hoe laat kun je daar eten en tot hoe laat? Je wilt vaak nog douchen, aankleden en misschien zelfs even liggen, en dat wasje… dat moet ook nog gedaan worden. Voor het eten of na het eten? Moet de was nog kunnen drogen in de zon? Handig om even bij stil te staan ;-).
    • Onderweg iets kopen meenemen en opeten in de herberg?
  3. Hoe zit het morgenochtend met het ontbijt?
    • Valt er iets te ontbijten in de herberg of moet je even iets in de supermarkt halen voor morgenochtend?
    • Is er koffie te krijgen in de herberg? (voor sommige mensen van levensbelang)
    • Er is een café tegenover de herberg, mooi! Hoe laat gaat die open dan?
    • In het ergste geval: hoeveel kilometer moet ik morgenochtend lopen voor mijn eerste bakje koffie?
  4. Kleine wasjes en grote wasjes – heel veel variaties te vinden op de Camino
    • Een grote wasbak in de tuin en een waslijn. De meest primitieve vorm en veelvuldig gebruikt door pelgrims. Lekker met de hand en je eigen zeep/wasmiddel. Vergeet niet GOED uit te spoelen. Zeepresten in je kleding zijn erg vervelend.
    • Naast de eerste mogelijkheid kun je vaak je kleding inleveren bij de hospitalero die vervolgens de boel voor je wast voor ~3 euro.
    • Daarnaast heb je nog de keuze om het zelf op te hangen of te laten hangen aan de waslijn of voor een extra ~3 euro te laten drogen in de droger (handig bij nat weer)
    • In Santiago pakken wij alle kleding bij elkaar en brengen een bezoekje aan een van de zelfbediening wasserettes. Alles weer lekker fris en fruitig!

In het volgende deel van deze serie gaan we uitgebreid in op alle verschillende soorten albergues.

Buen Camino!

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd Verplichte velden zijn gemarkeerd *